غزل : تلاقی غزل و اشک

هزار ناله و غصه به طعم گس نگذاشت اگر چه دلخوش مرگم ولی هوس نگذاشت چقدر خسته و تنها چقدر دلتنگم به غیر غم بخدا پا به خانه کس نگذاشت نیاز نیست که از جنس آسمان باشی برای با تو پریدن فقط قفس نگذاشت ادام